• v.v. Go-Ahead Kampen
  • In memoriam Wim Kosters

                                             In memoriam
                                            
                                             Wim Kosters
           29-10-1947                                                   1-9-2021

    Op 1 september j.l. overleed in zorginstelling Anna Heerkens te Zwolle onze clubgenoot Willem Kosters. Willem was daar ongeveer een half jaar eerder opgenomen vanwege toenemende dementieklachten. Toen daarbij ook ernstig hartfalen optrad werd deze combinatie hem uiteindelijk fataal.

    Willem belandde ooit bij Go-Ahead door een verhuizing naar de Zilverschoon, in combinatie met zoon Wilco die ging voetballen. En als dan ook dat sportpark in de buurt ligt….

    Van het één komt vaak het ander en in 1982 belandde Willem als voorzitter in het jeugdbestuur.
    Hij zou zijn leven lang aan onze club verbonden blijven.

    Op de helft van zijn bestuurlijke dienstjaren stapte Willem over naar de functie van wedstrijdsecretaris, inclusief de overige senioren.

    Willem bracht altijd veel tijd door op ons sportpark. Zag je hem niet dan bestond altijd de kans dat je hem ergens hoorde. Hij was een betrokken en gedreven Go-Ahead bestuurder. Geen man die alleen het belang zag van de groepering waarvan hij in eerste instantie geacht werd de belangen te vertegenwoordigen, maar die zeker ook oog had voor de clubbelangen in de volle breedte.

    Hij was ook een bestuurslid die bijvoorbeeld na een nederlaag of bij ander ongenoegen rustig de discussie met de leden aanging in de kantine. Dat hebben we wel eens anders meegemaakt.

    Uiteindelijk werd Willem Kosters bij zijn vertrek uit het bestuur in 1997 door de leden beloond met het erelidmaatschap van Go-Ahead.

    Met het binnenhalen van deze “prijs “ kwam echter geen einde aan zijn betrokken- en aanwezigheid bij onze club.
    Op de donderdagavond maakte hij deel uit van het gezelschap aan de stamtafel in de kantine, waar hij welkome bijdrages aan de discussies leverde. Tijdens wedstrijden van het eerste elftal liet hij zich indien nodig vanaf de tribune horen tot achter de doelen.

    Met vrienden, veelal oud-bestuursleden, werd het als bestuursuitstapje begonnen jaarlijkse weekendje voortgezet en, met een selectie daarvan, werden de uitwedstrijden van het 1e elftal bezocht. Dit alles tot corona en zijn ziekte roet in het eten gooiden.

    Ter afronding het volgende.
    Bij een jeugdwedstrijd kreeg Willem eens een conflictje met de scheidsrechter. Deze beslechtte dat met een veldverwijdering. “ Uit mijn zicht Kosters “ riep de functionaris. Gezagsgetrouw als hij was ging Willem door de knieën om vervolgens direct achter de reclameborden te knielen. Dat bleek niet voldoende. Wegwezen!

    Nu is onze markante clubgenoot weliswaar voor altijd uit ons zicht, maar door de vele goede herinneringen niet uit ons hoofd, noch uit ons hart.

rfwbs-slide