• v.v. Go-Ahead Kampen
  • Snaveltjes toe

    Na een prettige hervatting van de competitie vorige week is het nu tijd voor de wedstrijd der wedstrijden: DOSK! Altijd een wedstrijd op zich natuurlijk en daarnaast staan de eenden van de Maten staan een plek boven ons. We kunnen bij winst dus goede zaken doen! De geschiedenis leert ons echter dat we problemen hebben met stadsderby’s en zeker tegen DOSK. Er treedt een soort verlamming op die we maar moeizaam van ons af kunnen gooien en daardoor geen schim van onszelf zijn. Met een wat gehavend team treden we aan op ons eigen sportpark. Menigeen is skiën, zijn huis aan het verven of heeft iets te wild met zijn vriendin gestoeid en daardoor zijn we genoodzaakt tot de hulp van Mathijs uit het 7e. Dank daarvoor! Het werd een geweldige strijd vandaag met voor ons een geweldige climax!

    De lente lijkt in aantocht na de herfststorm van vorige week. Met een heerlijk stralend zonnetje wordt er afgetrapt. De aanwezige toeschouwers zijn meteen bij de les, want binnen de minuut ligt ‘ie er al in. Een corner voor ons wordt door de keeper van DOSK verkeerd ingeschat en hij krijgt de bal vol op de snavel. Na een stuit op de paal staat Sjef op de goede plek om de bal het laatste zetje te geven en staat het 1-0. Dat ging rap! De ongelukkige keeper moet even van het veld vanwege een bloedneus, maar is er daarna wel weer bij. Dat kunnen we niet zeggen van een van de zwart-gele middenvelders. Bij een botsing krijgt hij per ongeluk de schoen van de dokter in het gezicht. Met een deuk in de snavel en flink bloedend moet hij helaas definitief het veld verlaten. Kortom in de eerste 15 minuten al 2 bloedsnavels en 1 goal. DOSK laat dit niet op zich zitten en gaat aanvallen. Bij de omschakeling komen ze met veel mensen op en daar hebben we moeite mee. Na 25 minuten valt de gelijkmaker en ik moet toegeven, een prachtige goal. Een voorzet vanaf rechts wordt met een hakbal bij de tweede paal binnen gewerkt. Heel fraai, maar niet zo fraai voor ons, 1-1. Het mooie van deze middag is dat we over een ongekende veerkracht beschikken, zo zal ook later blijken. Voor nu betekent dat opnieuw op voorsprong komen. Hondmans, die vandaag een van zijn beste wedstrijden zou spelen, geeft vanaf links een prachtige pass op het Voortmannetje die rechts op snelheid is. In eerste instantie stuit hij op de keeper, maar de rebound kan hij afleggen op Sjef, die eenvoudig binnen kan tikken, 2-1! Heel fijn en comfortabel! Echter komt in het laatste kwartier van de eerste helft de klad er wat in. We komen er niet echt goed uit en eigenlijk is DOSK ons de baas. Met kunst en vliegwerk houden we stand… tot 2 minuten voor rust. Weer komen er veel Dossers door en er wordt een schot gelost vanaf rechts. Wullef heeft een antwoord, maar de rebound wordt toch binnen geschoten, 2-2 vlak voor rust. Geen fijn moment. Maar we gaan van het positieve uit en moeten ons herpakken.

    Alle goede bedoelingen ten spijt, de 2-3 ligt er al na 3 minuten in. Met Agema in de rug schiet de spits op goal, weer zit Wullef er aan en weer wordt de rebound binnen gepist. Frustratie alom en toch ook wel een slappe start van het tweede bedrijf. We zien de bui al weer hangen en als we niet tegen dezelfde lamp aan willen lopen, moet er rap een antwoord komen. En na enkele hachelijke momenten waarbij DOSK verder kon uitlopen maken wij de 3-3. Een heuse scrimmage voor het doel van de zwart-gelen. De bal belandt uiteindelijk voor de voeten van het Voortmannetje en werkt hem tegen de touwen. En zo staat het weer gelijk. Het begint een waar doelpuntenfestijn te worden met leuk voetbal en fouten over en weer. Het kwartje kan continu beide kanten opvallen. Verdedigend staan we best aardig ons mannetje. Vooral SjoerdKoerd is een opvallende verschijning. Hij vecht op het scherpst van de snede duels met zijn directe tegenstander uit, heerlijk om te zien. Ook BlondeRik staat als vanouds zijn mannetje en zet de boel goed neer. Maar DOSK blijft gevaarlijk in de omschakeling, want als ze komen, dan komen ze met z’n allen. Wij plukken daar in de tegenstoot ook weer vaak de vruchten van. Zo gaat het op en neer, een vermakelijk schouwspel. We komen helaas wéér achter na een uur spelen. Een hoge bal zeilt over Wullef heen op de tweede paal. Goed gezien zou je zeggen, maar helaas wordt de terugstuitende bal binnen getikt, 3-4. Wederom een domper om te verwerken, maar die veerkracht komt nu pas echt naar boven. En daar speelt Hondje een sleutelrol in. Zo’n 20 minuten voor tijd krijgen we een vrije trap net buiten het strafschopgebied. Met zijn fluwelen linker tilt hij de bal over de muur de kruising in buiten bereik van de toch niet echt kleine keeper, 4-4. Een beauty! En op wat voor een moment! Genieten met een grote G! Het valt hierna op dat we het gelijkspel niet koesteren, maar vol op jacht gaan naar de winst. Alles of niets vandaag! En ja hoor, dat betaalt zich uit na ruim 80 minuten! Wederom wordt een vrije trap vanaf links genomen door Hond. Hij slingert de bal hoog de 16 in en wie staat daar tussen alle verdedigers in? De kleinste man van het veld, Baab! Met volle kracht duwt hij de bal in het net, 5-4! Een prachtgoal die ons in extase brengt. De winst ligt voor het grijpen. De laatste 10 minuten zijn nog wat tumultueus en opnieuw eindigen we niet met 11 man in het veld. WatmankeErik pakt nog terecht geel in het kader van ‘Loop je nou nog steeds? Bots!’. We overleven de laatste fase en pakken zo sinds tijden weer eens een overwinning op de aarsrivaal. Ik denk tot nu toe de leukste en spannendste wedstrijd van het seizoen, genieten was het! En we mogen zelfs 3 weken nagenieten, want de eerstvolgende wedstrijd is pas op 9 maart tegen ’t Harde. Ik zou zeggen recht zo die gaat!

    Dr. B
rfwbs-slide